Blog

Blogsเขียนบทความใหม่ http://www.tairomdham.net/image/post/Thankyou.pngThank you แทนคำขอบคุณ PM เขียนจดมายส่วนตัว

แสดงกระทู้

This section allows you to view all posts made by this member. Note that you can only see posts made in areas you currently have access to.


Messages - ธรรมรักษ์

หน้า: 1 [2] 3 4 5 6
11
 :11:กลับกัน เราโหหกแม่กี่ครั้งแล้วล่ะในชีวิต
 :13:

12
คุณ เคยได้ยินมั้ยว่า "นิ้วมันไม่ได้เท่ากันทุกนิ้ว แล้วจะให้รักคนเท่ากันได้อย่างไร?"
ประเด็นของเรื่อง ไม่ได้อยู่ที่นิ้ว หากแต่อยู่ที่จิตอันเป็นธรรม
เพียงแต่มนุษย์ผู้ปะปนไปด้วยกิเลส ย้อมกายและจิตด้วยอบาย เพื่อหาข้ออ้างเข้าข้างตัว
ด้วยการเอานิ้วมาเทียบธรรม





ปุจฉา สังคมของเราในปัจจุบัน มีปัญหาเกี่ยวกับความลำเอียงเกิดขึ้นมาก ขอความเมตตาหลวงพ่อช่วยชี้ถึงโทษ และแนะแนวทางแก้ไขความลำเอียงในตัวของคนเราด้วยครับ ?
วิสัจฉนา คำว่า “ลำเอียง” ภาษาบาลีใช้คำว่า “อคติ”


“อ” แปลว่า ไม่
“คติ” แปลว่า ทางไป
“อคติ” แปลว่า ทางที่ไม่ควรจะไป




แต่ว่าถ้าจะอธิบายโดยใช้ศัพท์เป็นภาษาบาลีอย่างนี้ คนไทยคงเข้าใจได้ยาก ปู่ย่าตาทวดของเราท่านจึงบัญญัติศัพท์ขึ้นมาใหม่ โดยเปรียบใจคนเหมือนอย่างกับเรือเสียเลย คือเรือมีลักษณะเป็นลำๆ แล้วถ้าลำของเรือนั้นเอียง ไม่ว่าจะเอียงซ้าย ไม่ว่าจะเอียงขวา น้ำก็จะเข้ามาในลำเรือ ทำให้เรือล่ม คนที่อยู่ในเรือต้องจมน้ำกันหมด
ใจคนเราก็เหมือนกัน ธรรมดาแล้วถ้าเป็นใจของคนที่รักความเป็นธรรม ใจของคนมีบุญ ใจของคนที่ฝึกตัวเองมาดี ย่อมไม่เอียงซ้าย เอียงขวา เอียงหน้า เอียงหลังและจะอยู่ที่ศูนย์กลางกายพอดี แต่ว่ามีบุคคลบางประเภท ใจของเขาไม่ได้อยู่ที่ศูนย์กลางกาย ก็เลยกลายเป็นคนที่มีความลำเอียง ซึ่งแบ่งออกเป็น ๔ ประเภท คือ

๑. ลำเอียงเพราะรัก คือเห็นแก่พวกพ้อง ก็เลยเอาผลประโยชน์ที่ไม่ควรจะได้ ไปให้พวกพ้องของตน

๒.ลำเอียงเพราะชัง คือ ไม่ชอบหน้าเขา โกรธเขา แถมผูกโกรธเสียอีกด้วย ก็เลยกลั่นแกล้งเขา สิ่งที่เขาควรจะได้ ก็ไปกันเอาไว้ไม่ให้เขาได้

๓. ลำเอียงเพราะโง่ คือ ตัวเองมีสติปัญญาไม่พอ แล้วเที่ยวไปตัดสินอะไรง่ายๆ ทำให้ผู้ที่ควรจะได้ประโยชน์ กลับเสียประโยชน์ คนที่ไม่ควรจะได้ประโยชน์ กลับได้ประโยชน์

๔. ลำเอียงเพราะกลัว คือ ไม่ได้รักใคร ไม่ได้ชังใคร แล้วก็ไม่ใช่โง่ แต่ว่าเนื่องจากกลัวอิทธิพล เพราะฉะนั้น ผลประโยชน์ควรจะได้กับผู้ที่สมควรได้ ก็เอาไปยกให้พวกมาเฟียแทน เพียงเพื่อจะให้ตัวเองรอดพ้นจากอิทธิพลจากคนเหล่านั้น อย่างนี้ก็จัดเป็นเรื่องของความลำเอียงเช่นกัน

บ้านเมืองใด ถ้าหากมีผู้นำ มีผู้บริหาร ที่ลำเอียงเพราะรัก ลำเอียงเพราะชัง ลำเอียงเพราะโง่ หรือว่าลำเอียงเพราะกลัวล่ะก็ ประชาชนของบ้านเมืองนั้น ต้องเดือดร้อนแน่นอน

โลกของเราต้องเดือดร้อนเพราะคนลำเอียงมามากเหลือเกิน เพราะทุกยุค ทุกสมัย และในทุกประเทศ ลองไปอ่านประวัติศาสตร์ดูเถอะ แล้วจะพบว่า มีเรื่องความลำเอียงด้วยกันทั้งสิ้น



ส่วนที่หลายๆ คนมักเข้าใจว่า เมืองไทยของเรามีเรื่องของความลำเอียงเกิดขึ้นมากนั้น ความจริงแล้ว มีความลำเอียงด้วยกันทุกประเทศนั่นแหละ เพียงแต่ว่าจะปรากฏออกมาเป็นลายลักษณ์อักษรมากน้อยแค่ไหน เพราะฉะนั้น ในขั้นต้น ทำใจเสียเถอะคุณเอ๊ย

สำหรับวิธีแก้ไข ก็ต้องบอกว่า ในเรื่องของความลำเอียง ถ้าผู้ที่ลำเอียงยังเป็นเด็กอยู่ ก็พอที่จะแก้ไขได้ไม่ยาก
แต่ว่าถ้าผู้ที่ลำเอียงเป็นผู้ใหญ่ เช่น พ่อแม่ลำเอียง ย่อมแก้ไขได้ ยากเพราะใครจะไปแก้ให้ล่ะ เห็นๆ ว่าพ่อแม่ลำเอียง ลูกจะมีปัญญาไปแก้อะไร ขืนเข้าไปเตือน เดี๋ยวได้โดนท่านเอ็ดออกมา นี่ขนาดในครอบครัวเท่านั้นนะ

ถ้าเป็นระดับหน่วยงาน ไม่ว่าหน่วยงานเอกชน หรือว่าหน่วยงานราชการ เมื่อมีความลำเอียงเกิดขึ้น ก็จะยิ่งมีความรุนแรงกว่าที่เกิดในครอบครัว ระหว่างคุณพ่อคุณแม่กับลูกๆ มากนัก ผู้ที่จะเข้าไปแก้ไขได้ ก็มีแต่ผู้บังคับบัญชา หรือผู้ที่มีอำนาจ ในหน่วยงานนั้นๆ นั่นแหละ
แต่เจ้ากรรม ถ้าผู้บังคับบัญชา หรือหัวหน้าหน่วยงานลำเอียงเสียเอง อย่างนี้ก็แทบจะหมดทางแก้ไข แต่ว่ายังพอมีทางอยู่เหมือนกัน เพราะถึงแม้จะเป็นผู้ใหญ่ ระดับหัวหน้าหน่วยงานที่ไหนก็ตาม ในชีวิตจริงก็ยังพอจะมีคนที่เขาเกรงอกเกรงใจอยู่บ้าง เพราะฉะนั้น หาคนที่เขาเคารพ หาคนที่เขาเกรงใจให้พบ แล้วไปขอให้ท่านมาช่วยแก้ไขให้



ถ้าหาท่านเหล่านั้นไม่พบ ก็คงจะต้องไปหาหลวงพ่อ หลวงปู่ หลวงตา ที่คนเขาเคารพกันทั้งบ้านทั้งเมือง เข้าไปกราบเล่าเรื่องราวให้ท่านฟัง บางทีท่านอาจจะช่วยได้บ้าง แม้มีเปอร์เซ็นต์สำเร็จน้อย แต่ว่าก็ไม่ถึงกับหมดหนทางเสียทีเดียว ปรากฏว่าหลวงพ่อ หลวงปู่ ก็ช่วยไม่ได้ ผู้บังคับบัญชาชั้นสูงก็ช่วยไม่ได้ และคนภายนอก ที่เขาเกรงอกเกรงใจก็ไม่มี หรือมีเหมือนกัน แต่ว่าตายไปเสียก่อนแล้ว อย่างนี้ก็ต้องอาศัยบุญมาช่วยกันล่ะ
คือถ้าเขามีบุญเก่าติดตัวมาบ้าง อาจจะทำให้มีการหักเหในชีวิตบางอย่าง ทำให้ได้คิดขึ้นมา เช่น เคยลำเอียงมามาก ถึงคราวถูกลำเอียงเข้าบ้าง เลยได้คิด อย่างนี้พอมีเหมือนกัน แต่ว่าเหมือนปาฏิหาริย์นะ ไม่อย่างนั้น ตัวเขาเอง หรือว่าพ่อแม่พี่น้องของเขา อาจจะไปประสบเหตุการณ์อะไรบางอย่าง แล้วเกิดความกลัวตาย ทำให้ได้คิดขึ้นมา ก็พอที่จะมีโอกาสที่จะกลับเนื้อกลับตัวได้เหมือนกัน แต่ตรงนี้ค่อนข้างยาก ที่หลวงพ่อพูดมาทั้งหมด ก็แทบจะบอกได้ว่า ใครมีความลำเอียงอยู่ในจิตใจมากๆ แล้ว ทั้งมนุษย์ ทั้งพระ ทั้งเทวดา แก้ยากจริงๆ แทบจะหมดหนทางทีเดียว



ปู่ย่าตาทวดของเราก็เลยทำทางไว้ให้ทางหนึ่ง ซึ่งต้องบอกว่าท่านฉลาดจริงๆ คือ ท่านฝึกลูก ฝึกหลาน กันทั้งบ้านทั้งเมือง ให้หัดทำทานกันเสียบ้าง หัดรักษาศีลกันเสียบ้าง หัดสวดมนต์เจริญสมาธิภาวนากันเสียบ้าง ไม่ว่าจะเต็มใจ ไม่เต็มใจ ก็ให้ทำๆ กันไปเถอะ ความดีเหล่านี้เมื่อสั่งสมไปนานเข้าๆ ก็พอที่จะกำจัดความรัก ความชัง ความโง่ ความกลัวของคนเรา ออกไปได้ระดับหนึ่ง ซึ่งต้องถือว่าบุญที่ได้ทำไว้ตามมาทัน มาเตือนให้แก้ไขตัวเองหรือไม่อย่างนั้น ก็อาจจะดลอกดลใจให้ได้กัลยาณมิตรชั้นเยี่ยมมาแก้ไข ซึ่งก็เป็นบุญของเขา
สิ่งอื่นนอกจากนี้ยากเหลือเกินที่จะมาแก้ไขความลำเอียงได้ ยกเว้นได้ป้องกัน ได้แก้ไขกันมา ตั้งแต่เด็กๆ เข้าทำนอง ไม้อ่อนดัดง่าย ไม้แก่ดัดยากนั่นเอง
เพราะฉะนั้น ก่อนที่จะไปคิดแก้ไขใคร ถามตัวคุณเองก็แล้วกันว่า เชื้อลำเอียงในตัวของคุณมีไหม ถ้าไม่มี หลวงพ่อก็อนุโมทนาด้วย แต่ถ้ามี วันนี้เริ่มไปแก้ไขเสีย



วิธีจะวัดว่าตัวเรามี ความลำเอียงหรือไม่มีนั้น ทำได้ไม่ยาก โดยถามง่ายๆ ว่าคุณมีลูกกี่คน แล้วคุณรักลูกแต่ละคนเท่ากันไหม ถ้าไม่เท่า ก็แสดงว่าคุณก็มีเชื้อลำเอียง อย่างนั้นรีบแก้เสีย แล้วจะเป็นบุญของคุณและครอบครัว ตลอดจนประเทศชาติอีกด้วย
 :47:

13
คุยสบาย นานาสาระ / Re: คิดถึง
« เมื่อ: สิงหาคม 25, 2010, 08:16:43 pm »
ชอบมดแดงV7 :29:
ชอบอัลตร้าแมน 7 :44:

14
 :06: ทำใจไม่ได้ครับ
อยากใช้ชีวิตวัยรุ่นนานๆ :44:

15
ศีลเจพรต / Re: วันสาร์ทจีนในอีก 1 มิติ
« เมื่อ: สิงหาคม 25, 2010, 08:06:35 pm »
 :44: ขอบคุณครับ

16
ในวันที่เด็กชายวัยมัธยมปลายคนนึง ถึงจุดหัวเลี้ยวหัวต่อ
ต้องเข้าศึกษาในมหาวิทยาลัย ในระดับอุดมศึกษา
เขามีความมุ่งมั่นตั้งใจที่จะแบกหามความหวังและความตั้งใจของพ่อแม่และญาติมิตร ที่ต้องการเห็นเค้าเรียนจบ
เนื่องเพราะ เขาเป็นลูกคนโต และต้องส่งน้องอีก2คนเรียนให้จบ พ่อแม่จึงผลักดันเขาเข้ามหาลัย


 :13:เวลา5โมงเย็น :13:

เสียงหวูดรถไฟดังขึ้น...สีหน้าของเด็กชายผู้นั้น ระรี้ระริก ที่จะได้ไปกรุงเทพ ไปเมืองใหญ่
ในหัวของเขาคิดอะไรไปต่างๆนาๆ จากเด็กบ้านนนอกจะเข้าสู่เมืองกรุง


ที่ชานชลามีชายหญิงแก่ๆคู่นึง ยืนมองด้วยความภาคภูมิใจ แสงตะวันยามเย็น บอกเวลาของวันนี้ใกล้จะหมดลง
รถไฟเคลื่อนออกจากชานชลาอย่างช้าๆ เด็กชายผู้นั้น ไม่มีความเศร้าใดๆ เพราะเขาคิดแต่จะไปข้างหน้า ไปข้างหน้า และไปข้างหน้า


ข้างหน้าในความคิดของเขานั้น คงมีอะไรดีๆมากกว่าบ้านนนอกเช่นนี้
โดยไม่รู้เลยว่าชายหญิงแก่ๆคู่นั้น ยืนร้องไห้ที่ลูกต้องออกเดินทางไปไกล ห่างอกพ่อแม่
ตลอดระยะเวลากว่า18ปี ที่เ็กชายคนนี้เกิดมาในบ้านหลังเล็กแต่อบอุ่นไปด้วยความรัก
เขาไม่เคยออกจากบ้านนานเกิน3วัน จากการเข้าค่ายพักแรม
แต่ตอนนี้ ลูกของเขาได้เดินทางไปไกล เกินจะกลับ


แสงอาทิตย์หมดลงไป มีเพียงกล่องข้าวผัด ในถุงพลาสติกเล็กๆตั้งอยู่ริมหน้าตารถไฟ
ด้วยความหิว เ็ด็กชายผู้นั้นจึงหยิบ ขึ้นมาทานอย่างเอร็ดอร่อย
เพราะชายแก่คนนั้นที่ชานชลา ได้ไปสั่งข้าวผัดอย่างดีจากร้านแถวๆสถานีเพื่อให้ลูก

 :13:ขณะเดียวกัน...
ชายหญิงคู่นั้น เดินทางออกจาสถานี หลังจากรถไฟแล่นออกไปไกลเกินจะมองเห็น
ซื้อแกงถุงละ10บาท2-3ถุง มานั่งกินกับข้าวที่เหลือจากเมื่อเที่ยง
และหลับไปอย่างง่ายดาย ด้วยความเหนื่อยล้า และเพลีย จากการเตรียมของให้ลูกไปกรุงเทพ


รถไฟแล่นผ่านไป เรื่อยๆ เด็กชายคนนี้ไม่หลับตลอดคืน เพราะตื่นเต้นกับการเดินทางไกลออกสู่โลกกว้าง
จนกระทั่งแสงอาทิตย์ดวงเดิมๆเริ่มสาดแสงส่องเข้ามาทางช่องหน้าต่างรถไฟ
สัญญาณบอกว่าอีกไม่นาน เขาก็จะถึงหัวลำโพงแล้ว เขารู้สึกดีใจมาก


 :13:ขณะเดียวกันเวลา6โมงเช้า...
ชายหญิงแก่ๆคู่เดิที่ชานชลาเมื่อวาน เปิดบ้าน พร้อมจัดแจงของต่างๆสำหรับทำงานในวันนี้
ด้วยความคิดถึงลูกชายคนโต หยิบโทรศัพท์เครื่องเก่าๆ ขึ้นมานั่งดูและรอเสียงโทรกลับจากลูกชาย
หากแต่ไม่กล้าโทรไป เพราะลูกชายคนดีบอกอย่าโทรไปกวน ถ้ามีอะไรจะโทรมาเอง


รถไฟแล่นเข้าสู่สถานีหัวลำโพงอย่างช้าๆ เด็กชายผู้นี้ คงสมใจึกสักที ที่ได้มากรุงเทพ
เขาเดินทางไปเรื่อยๆอย่างไร้จุดหมายเพราะไม่รู้เส้นทาง แสงแดดยามสายสาดส่อง
เขารู้สึกร้อนเหลือเกิน เข้าไปเดินในห้างสรรพสินค้าเพื่อคลายความร้อนและดูโน้นนี้ากมาย
อย่างกับคนไม่เคยเจอความทันสมัย ตื่นตา ตื่นใจ ตื่นเต้นกับลิฟต์และคอมพิวเตอร์รุ่นใหม่ๆ

 :13:ขณะเดียวกันที่ บ้านนอก....
ชายหญิงแก่ๆคู่นั้น ตากแดด เหงื่อไหลหยดแล้ว หยดเล่า ลงบนพื้นถนน ท่ามกลางแดดจ้า และงานหนัก
ไม่มีคำบ้นสักคำว่าร้อน ไม่มีคำบ่นสักคำว่าเหนื่อย เพราะเขาเห็นเงินค่าจ้างวางเป็นตัวล่อ
เพื่อจะได้ส่งเงินให้ลูกไปเรียน ในกรุงเทพ อย่าหายห่วง


เวลาผ่านไปกว่าเดือน ที่ลูกคนนี้หลงระเริงอยู่ในมหาวิทยาลัย ในเมืองกรุง
คืนหนึ่ง เข้ากำลังเฮฮาอยู่กับเพื่อน เสียงมือถือก็ดังขึ้น.......


"My mom" โชว์หราขึ้นบนหน้าจอ
เขารีบกดรับอย่างไม่พอใจ
เขาพูดอย่างห้วนๆ "มีไรเหรอแม่"
เสียงหญิงแก่ๆคนนึงดังขึ้น "แม่รักลูกน่ะ"


ทุกอย่างเงียบสงัดลงท่ามกลางความเหงา วังเวง หดหู่ ละอายใจ นานาอารณ์ถาโถมเข้าใส่เด็กชายวัยรุ่นคนนี้
น้ำตาลูกผู้ชายไหลพรั่งพรูออกจากสองเบ้าตาอย่างห้ามไม่ได้ เสียงสะอื้น และความคิดถึงบ้านดันทะลักออกมาจากจิตใจ


ด้วยหยาดเหงื่อของแม่ ที่เด็กชายคนนี้สำนึกได้ ทำให้วันนี้เค้าได้รับรางวัลต่างๆมากมาย
และประสบความสำเร็จในชีวิต เป็นที่ภาคูมิใจของพ่อแม่


ดีน่ะที่ยังไม่สายเกินไป จะทดแทนพระคุณ
:13:


ป้อรักแม่น่ะครับ :19:

17
ให้โดยไม่หวังสิ่งตอบแทน
สมัยนี้หายากครับ

ในเมืองใหญ่ แค่ให้รอยยิ้มกัน หวังจะได้รอยยิ้มคืนก็ไม่มี
แต่ก็ไม่เป็นไร เรามีความสุข เราส่งยิ้มให้ อยากให้เขาสุขเช่นเรา

18
 :11: :11: :11:
ชีวิตนี้ยอมทำทุกอย่าง ให้แม่สบายที่สุด ที่จะทำได้

19
ผู้ให้ชีวิต ให้การศึกษา ให้ธรรมะ ใหุ้คุณธรรม ให้เราเป็นคนอย่างสมภาคภูมิ
สิ่งตอบแทนคืออะไร ท่านไม่รู้ ท่านไม่ต้องการ

ท่านต้องการเห็นเราเป็นคนดีในสังคมไทย และพัฒนาสังคมไทยให้ดำรงต่อไปด้วยความดี

เงินมหาศาลหรือคำกล่าวใดๆจะให้เอ่อล้นขอบสมุทรมหานทีสีฑัณดร ก็เทียบไม่ได้กับ

น้ำใจของแม่ หญิงผู้เข้มแข็งที่สุด ในชีวิตผม :13:

หน้า: 1 [2] 3 4 5 6

+- ธาราธรรม สายธารแห่งธรรมะ (เว็บไซต์ส่งเสริมธรรมะส่งเสริมความดี)

พลังจิต | สุขใจ | ธรรมะวัดเกาะวาลุกาลาม | อกาลิโกโฮม | ลานธรรมเสวนา | Dhamma Media Channel |ศูนย์พิทักษ์พระพุทธศาสนาแห่งประเทศไทย | หลวงตามหาบัว | ธรรมจักร | mindcyber | แปดหมื่นสี่พัน.org | กัลยาณมิตร | มหาจุฬาลงกรณราชวิทยาลัย | มหาวิทยาลัยมหามกุฏราชวิทยาลัย | ประตูสู่ธรรม | บ้านธัมมะ | เว็บพระรัตนตรัย | คนดี | วัดป่ากรรมฐาน | คนเมืองบัว | พุทธาวุธ | หลวงพ่อ | พุทธภูมิ |ธรรมดี | ศาสนาที่พันทิพย์ | พระไทยเน็ต | ซีดีธรรมะ | วัดโพธิ์ | ธรรมสวนะ | ปฏิจจสมุปบาท | กุศล | หลวงปู่มั่น | dhamma.net | ดังตฤณ | dhamma4ever.com | ลานธรรมบัณฑิต | ฟังธรรม.com | ธรรมะไทย | บัวพ้นน้ำ |

Powered by Tairomdham