Forum > พรรณาอักษร

มองภาพ มองไฮกุ ลองมา เขียนเล่น ๆ กัน

(1/24) > >>

มดเอ๊กซ:


บทกวีไฮกุแต่ดั้งเดิมเลย เป็นงานเขียนแบบ กลอนปล่อย ไร้ฉันลักษณ์ แบบธรรมชาติครับ  นึกแบบใหน เขียนไปแบบนั้น ไม่ต้องกังวล บรรทัด สัมผัส ระเบียบ แบบแผน บางคนอาจชอบ  เพราะ ดู มันกว้างใหญ่ไหลลื่นดี แบบ สายน้ำ สายลม หมู่เมฆ คลื่น เสียงลม อากาศ ความว่าง มัน ไร้กระบวน ไร้ลักษณ์ เข้าไกล้ นิรรูป พุทธธรรม

ลองดู นะ 17 พยางค์

บรรทัดแรก 5 คำ
บรรทัดที่สอง 7 คำ
บรรทัดที่สาม 5 คำ

เช่น



กระต่ายน้อยคอยจันทร์
ใบไม้ผลิร่วงเปลี่ยนฤดูกาล
ใจผูกพันธ์จันทร์เดิม

อุ่นอิงไอเตาผิง
ดนตรีน้ำเดือดร่วมบรรเลง
เพลินฟังหลับสบาย

ดนตรีประสานเสียง
หญิงสูงชายต่ำคล้องจองกัน
โลกล้วนภาษาเดียว

ยุงบินตอมหวู่หวี่
อยากเป็นหมาหนังหนาขนยาว
จ้างก็กัดไม่เจ็บ

ลมหนาวโชยเหน็บทรวง
นกน้อยคงเหนื่อยล้าวิญญา
ส่งแรงใจให้นกน้อย

http://www.city-kitaibaraki.jp/nenrin/haiku.gif

มดเอ๊กซ:


ใครยัง ไม่เป็น จะทบทวน หรือ หาอ่านเพิ่มก็ จัดให้ ตามลิ้งเลย จร้า

กรี๊ดดดดดดดดดดด เจอแล้วววววววว

มองภาพ ฝึกไฮขุ, อยากต่อโคลง กลอน สไตล์ Haiku ..มาสนุกร่วมกันคะ

http://www.bloggang.com/viewdiary.php?id=haiku&month=12-2005&date=14&group=9&gblog=5

ตัวอย่าง ในเว็บ อ่านเป็น แนว http://www.bloggang.com/viewdiary.php?id=haiku&month=12-2005&date=14&group=9&gblog=5

มดเอ๊กซ:


ภาษา ญี่ปุ่น 17 พยางค์ พอแปล เรียบเรียง เป็น ภาษาไทย อาจขาดบ้าง เกินบ้าง ไม่ 17 คำ เป๊ะ ๆ แต่อ่านไป ก็ได้สัมผัส ความเป็นไฮกุ เหมือนกัน เคยเก็บตัวอย่าง กลอนจีน ไฮกุ กลอนปล่อย บทกวี่เก่า ๆ เหมือนว่า จะอยู่ใน หนังสือ วิถีแห่งเต๋า แปลโดย พจนา จันทรสันติ. เอาไปอ่าน เล่น ๆ ละกัน

ราก บทกวีญี่ปุ่น ไฮกุ พัฒนา มาจาก บทกวีจีน กลอนปล่อย ไม่เน้นสัีมผัสคล้องจอง แบบไทย มันก็มี ความงามในอีกแบบ ถ้าใครเคยสัมผัส หลี่ไป๋ ซูตงเปอ เป็นต้น


ตัวอย่าง ไฮกุ เก่า ๆ

อา เจ้าดอกอาซากา
ถึงน้ำถูกเถาเจ้าพัวพัน
ฉันวอนขอน้ำ น้อยหนึ่งได้ใหม

...................กวีหญิงชิโย



สำหรับดวงใจ
ปราศจากความสงสัย
ดอกเหมยขาว

...... (โมกุ)


ใบไม้ร่วง
ร่วงหล่นล่องลอยมาจากที่ใด
ฤดูใบไม้ร่วงได้สิ้นสุดลงแล้ว

....... (ชีกิ)


ตัวหมัดที่น่าสงสาร
ฉันจะวางเธอไว้บนผลทับทิม
ซึ่งมีรสดังเลือดเนื้อของฉัน

....... (อิสซา)



โปรดอย่าฆ่าแมลงวัน
จงมองดูมันถูมือ
สลัดแข้ง สลัดขา

......... (อิสซา)


หากตีแมลงวัน
ก็เท่ากับตีโดน
ดอกผกาด้วย

............ (อิสซา)


นกอูกุยสุ
ล้างตีนเปื้อนโคลนของมัน
ในหมู่ดอกเหมย

........ (อิสซา)



เด็กน้อยสะอึกสะอื้น
" ขอหนู
จันทร์ผ่องเต็มดวง ดวงนั้น

........ (อิสซา)



ดวงจันทร์ของใครกันหนอ
เด็กน้อย
ดวงจันทร์สีแดงดวงนี้ ดวงจันทร์สีแดง

...... (อิสซา)


จากไม้ดอกต้นใด
ฉันมิรู้
อา กลิ่นหอมละมุน

 ...... (บาโช)


" อา " ฉันอุทาน " อา "
นี่คือถ้อยคำทั้งหมดที่อาจพูด
ดอกซากุระแห่งขุนเขาโยชิโน

........ (ไตชิตสุ)

งอกยอดอ่อนออก
ขึ้นไปบรรจบกับฟากฟ้า
ปลดปล่อยออก เพื่อให้พบกับเสรีภาพ

...... (เรียวกัน)


ไผ่สูงสล้าง
งอกขึ้นไปถึงฟากฟ้า
และยอดโน้มลงต่ำ
สีเขียวมรกต
ในลีลาจังหวะไหว แผ่ว ๆ
สั่นสะท้าน...........

 (เรียวกัน)


ใบไม้ร่วง
ร่วงหล่น ล่องลอย มาจากที่ใด
ฤดูใบไม้ร่วง ได้สิ้นสุดลงแล้ว

............. (ชีกิ)


จะหวนกลับมาอีก
ในฤดูใบไม้ผลิปีหน้า
มวลดอกซากุระ
ที่ล่วงหล่นกระจัดกระจาย
จากต้น...........

(ซาราชิน)


ความเต็มของดวงจันทร์
และความสงบสำรวมของสายน้ำ
ล้วนปรากฎอยู่ในตัวข้าพเจ้า

........ (ซูตงเปอ)

http://www11.ocn.ne.jp/~kuusan/hotokenote48k.jpg

มดเอ๊กซ:


กวีมักไม่บอกทุกอย่าง
แต่เหลือที่ว่าง ไว้ให้เรา
เติมเต็ม


อ่านทีละบท อ่านแล้วหยุด อ่านแล้วพักหายใจ อ่านแล้วนิ่ง มองดูอาการใจ อ่านสบาย ๆ  ไม่ต้องบังคับ อ่านช้า ๆ ค่อย ๆ ไม่ต้องรีบ เรียกว่า ค่อย ๆ ละเลียด ปล่อยให้มันไหลผ่านตัว เหมือนเวลาจิบน้ำชา นั่งดู วิว ทะเล น้ำ ท้องฟ้า ก้อนเมฆ ภูเขา ไบไม้ไหว ....


ไฮกุแบบสี่ฤดู


หิมะบนหลังคากระท่อม
เยิ้มละลาย
อย่างแช่มช้า

......... (อิสซา)



หากเห็นแก่ฉัน
ขออย่างเพิ่งจุดตะเกียงในตอนนี้
ยามเย็นแห่งฤดูใบไม้ผลิ

................ (เกียวใด)



ลมและสายฝนก็เช่นกัน
พร่ำเพรียกเรียกหา
ดอกซากุระแห่งฤดูใบไม้ผลิ

................ (โสเซตสุ)



อย่างสงบลึกล้ำ
กบเหม่อมอง
ขุนเขา

.............. (อิสซา)



ด้วยเสียงสำเนียงนั้น
พวกเราจงมาเริงรำ
ตามเสียงกบร้อง

......... (อิสซา)



มดเหล่านี้
เดินเป็นเส้นสายยาวเยียด
มาจากหมู่เมฆ

..................... (อิสซา)



ลมพายุในฤดูร้อน
กระดาษขาวบนโต๊ะ
ปลิวว่อน

........... (ชีกิ)



บ้านเกิดของฉัน
ถูกโอบรัดอยู่ด้วยต้นไผ่
ในสายฝนแห่งฤดูร้อน

 ............ (อิสซา)



สายฝนในฤดูร้อน
ปูคลานออกมา
จากซอกมุมของตุ่มหิน

............. (ซับปุ)



สายฟ้าแลบ
เสียงหยาดน้ำค้าง
หยดหยาดลงจากกิ่งไผ่

.............. (บูสัน)



ในสายลมแห่งฤดูใบไม้ร่วง
ใบหญ้าโดดเดี่ยว
สั่นสะท้าน

......... (แซบโป)


เปิดปากอ้ากว้าง
ลูกนกเฝ้ารอพ่อแม่
ในสายฝน แห่งฤดูใบไม้ร่วง

 ............. (อิสซา)



พระจันทร์เต็มดวง
กระท่อมโกโรโกโสของฉัน
ก็เป็นดังที่เธอแลเห็น

................... (อิสซา)



หลังจากเฝ้าชมจันทร์
เงาร่างก็เดินกลับบ้าน
พร้อมกันกับฉัน

.................. (โซโด)



ลมแห่งฤดูใบไม้ร่วงโชยพัดมา
ในร้านสุรา คนหาปลาและคนตัดฟืน
ขับร้องบทกวี

........... (บูสัน)



ฝนแรกแห่งฤดูหนาว
ตกแต่งประดับประดา
กิ่งต้นบ๊วย

............. (กิโต)



หิมะแรกแห่งฤดูกาล
ส่งเสียงแว่ว
ดวงจันทรืเหนือกิ่งไผ่

........... (บูสัน)



ลมพายุหนาวเหน็บ
พัดกระหน่ำฝูงเป็ด
จนติดชิดกำแพง

.......... (นิรนาม)

มดเอ๊กซ:


แมวน้อยตัวสีฟ้า
โผล่มาจากโลกอนาคต
อยากเป็นโนบีตะ

โดเรมอนช่วยด้วย
เสียงโนบีตะดังอีกแล้ว
เมื่อไหร่จึงจะโต

นำร่อง

[0] ดัชนีข้อความ

[#] หน้าถัดไป

ตอบ

Go to full version