Forum > พระอริยบุคคล

۞ ๚ เถรีคาถา ๚ะ๛ ۞

(1/6) > >>

ฐิตา:





۞ ๚ เถรีคาถา ๚ะ๛  ۞




ภิกษุณีเถรีรูปหนึ่งผู้ไม่ปรากฏชื่อ
          ได้ภาษิตคาถา
                [๔๐๒] ได้ยินว่าภิกษุณีเถรีรูปหนึ่งผู้ไม่ปรากฏชื่อ ได้ภาษิตคาถาไว้อย่างนี้ว่า
                             ดูกรพระเถรี ท่านจงทำไตรจีวรด้วยท่อนผ้า แล้วนุ่งห่มให้สบายเถิด
                             เพราะว่าราคะของท่านสงบระงับแล้ว ดุจน้ำผักดองอันแห้งในหม้อ
                             ฉะนั้น.

   มุตตาเถรีคาถา
   พระพุทธโอวาทสอนนางมุตตาเถรี
                [๔๐๓] ได้ยินว่าพระผู้มีพระภาค ทรงกล่าวสอนนางมุตตาสิกขมานาเนืองๆ ด้วยพระคาถา
                นี้ อย่างนี้ว่า
                             ดูกรนางมุตตา เธอจงเปลื้องจิตจากกิเลสเครื่องประกอบทั้งหลาย ดุจ
                             พระจันทร์ถูกราหูจับแล้วพ้นจากเครื่องเศร้าหมอง ฉะนั้น เธอมีจิตหลุด
                             พ้นแล้ว จงไม่มีหนี้บริโภคก้อนข้าวเถิด.

   ปุณณาเถรีคาถา
   พระพุทธโอวาทสอนนางปุณณาเถรี
                [๔๐๔]       ดูกรนางปุณณา เธอจงบริบูรณ์ด้วยธรรมทั้งหลาย เหมือนพระจันทร์
                             ในวันเพ็ญ ฉะนั้น เธอจงทำลายกองแห่งความมืดด้วยปัญญาอันบริบูรณ์
                             เถิด.

   ดิสสาเถรี
   พระพุทธโอวาทสอนนางดิสสาเถรี
                [๔๐๕]       ดูกรนางดิสสา เธอจงศึกษาในไตรสิกขา กิเลสเครื่องประกอบทั้งหลาย
                             อย่าครอบงำเธอเลย เธอจงเป็นผู้ไม่เกาะเกี่ยวด้วยโยคะทั้งปวง ไม่มี
                             อาสวะ เที่ยวไปในโลกเถิด.

   อัญญตราดิสสาเถรีคาถา
   พระพุทธโอวาทสอนนางดิสสาเถรี
                [๔๐๖]        ดูกรนางดิสสา เธอจงประกอบด้วยธรรมทั้งหลาย ขณะอย่าได้ก้าวล่วง
                             เธอไปเสีย เพราะว่าชนทั้งหลายผู้มีขณะอันก้าวล่วงแล้ว ย่อมพากันไป
                             ยัดเยียดในนรกเศร้าโศกอยู่.


ฐิตา:


                 

   ธีราเถรีคาถา
   พระพุทธโอวาทสอนนางธีราเถรี
                [๔๐๗]       ดูกรนางธีรา เธอจงถูกต้องนิโรธอันเป็นที่สงบระงับสัญญาเป็นสุข เธอ
                             จงทำนิพพานอันยอดเยี่ยมปลอดโปร่งจากโยคะให้สำเร็จเถิด.

   อัญญตราธีราเถรีคาถา
   พระพุทธโอวาทสอนนางธีราเถรี
                [๔๐๘]       นางธีราภิกษุณีผู้มีอินทรีย์อันอบรมแล้ว ด้วยธรรมทั้งหลายอันเป็นเครื่อง
                             ทรง เธอจงชนะมารพร้อมด้วยพาหนะแล้วทรงไว้ซึ่งกายอันมีในที่สุดเถิด.

   มิตตาเถรีคาถา
   พระพุทธโอวาทสอนนางมิตตาเถรี
                [๔๐๙]        ดูกรนางมิตตา เธอบวชแล้วด้วยศรัทธา จงเป็นผู้ยินดีแล้วในกัลยาณมิตร
                             จงอบรมกุศลทั้งหลายให้เจริญ เพื่อบรรลุธรรมอันเป็นแดนเกษมจาก
                             โยคะ.

   ภัทราเถรีคาถา
   พระพุทธโอวาทสอนนางภัทราเถรี
                [๔๑๐]        ดูกรนางภัทรา เธอบวชแล้วด้วยศรัทธา จงเป็นผู้ยินดีแล้วในธรรมอัน
                             เจริญ จงอบรมกุศลทั้งหลายให้เจริญ เพื่อบรรลุธรรมอันเกษมจากโยคะ
                             อย่างยอดเยี่ยม.

   อุปสมาเถรีคาถา
   พระพุทธโอวาทสอนนางอุปสมาเถรี
                [๔๑๑]        ดูกรนางอุปสมา เธอจงข้ามโอฆะอันเป็นบ่วงมารที่ข้ามได้แสนยาก เธอ
                             จงชนะมารพร้อมด้วยพาหนะ ทรงไว้ซึ่งกายอันมีในที่สุด.


ฐิตา:


                     

   มุตตาเถรีคาถา
   สุภาษิตแสดงความหลุดพ้น
                [๔๑๒]       เราผู้ชื่อว่ามุตตาเป็นผู้หลุดพ้นแล้วด้วยดี ด้วยการหลุดพ้นจากความค่อม
                             ๓ อย่าง คือ ค่อมเพราะครก ๑ ค่อมเพราะสาก ๑ ค่อมเพราะสามี ๑
                             และเป็นผู้หลุดพ้นแล้วจากความเกิดและความตาย ถอนตัณหาเครื่อง
                             นำไปสู่ภพขึ้นได้แล้ว.

   ธรรมทินนาเถรีคาถา
   สุภาษิตแสดงการบรรลุนิพพาน
                [๔๑๓]       เราเป็นผู้มีฉันทะอันเกิดแล้ว มีที่สุดอันมิใช่วิสัย เป็นผู้ถูกต้องแล้วซึ่ง
                             นิพพานด้วยใจ และไม่มีจิตปฏิพัทธ์ในกามทั้งหลาย บัณฑิตย่อมเรียกว่า
                             มีกระแสในเบื้องต้น.

   วิสาขาเถรีคาถา
   สุภาษิตชวนประพฤติธรรม
                [๔๑๔]       ท่านทั้งหลาย จงทำตามคำสั่งสอนของพระพุทธเจ้า ที่บุคคลทำแล้วไม่
                             เดือดร้อนในภายหลัง ขอท่านทั้งหลายรีบล้างเท้าทั้งสองแล้วนั่ง ณ ที่
                             ควรเถิด.

   สุมนาเถรีคาถา
   สุภาษิตสอนการพิจารณาธาตุ
                [๔๑๕]       ท่านจงพิจารณาเห็นธาตุ ทั้งหลายโดยความเป็นทุกข์แล้ว อย่าเข้าถึง
                             ความเกิดอีกเลย ท่านคลายความพอใจในภพแล้ว จักเป็นผู้สงบระงับ
                             เที่ยวไป.

   อุตตราเถรีคาถา
   สุภาษิตสอนการสังวร
                [๔๑๖]        เราเป็นผู้สำรวมแล้วด้วยกาย วาจา และใจ ถอนตัณหาขึ้นพร้อมทั้งราก
                             แล้ว เป็นผู้มีความเย็นใจดับสนิทแล้ว.


ฐิตา:


                 

สุมนวุฐฒปัพพชิตาเถรีคาถา
   สุภาษิตสอนการนุ่งห่ม
   
             [๔๑๗] ดูกรนางสุมนาผู้เจริญ ท่านจงทำไตรจีวรด้วยท่อนผ้า นุ่งห่มแล้วนอนให้
                          สบายเถิด เพราะราคะของท่านสงบระงับแล้ว ท่านเป็นผู้มีความเย็นใจ
                          ดับสนิทแล้ว.

   ธรรมาเถรีคาถา
   สุภาษิตสอนการพิจารณากาย
                [๔๑๘]       เราเป็นคนทุพพลภาพ มีกายอันสั่นเทา ถือไม้เท้าเที่ยวไปเพื่อบิณฑบาต
                             ได้ล้มลงที่แผ่นดินตรงนั้นเอง ที่นั้นจิตของเราหลุดพ้นแล้ว เพราะ
                             พิจารณาเห็นโทษในกาย.

   สังฆาเถรีคาถา
   สุภาษิตแสดงผลการออกบวช
                [๔๑๙]        เราละเรือนและละบุตร ทั้งสัตว์ของเลี้ยงอันเป็นที่รักออกบวชแล้ว ละ
                             ราคะ โทสะ และคลายอวิชชาแล้ว ถอนตัณหาพร้อมทั้งราก เป็นผู้
                             สงบระงับดับแล้ว.

   นันทาเถรีคาถา
   พระพุทธโอวาทสอนนางนันทาเถรี
                [๔๒๐] ได้ทราบว่า พระผู้มีพระภาคได้ตรัสสอนนางนันทาสิกขมานาเนืองๆ ด้วยพระ
                คาถาเหล่านี้ อย่างนี้ว่า
                             ดูกรนางนันทา เธอจงพิจารณาอัตภาพอันกระดูก ๓๐๐ ท่อนยกขึ้นแล้ว
                             อันกระสับกระส่าย ไม่สะอาด เป็นของเปื่อยเน่า จงอบรมจิตให้ตั้งมั่น
                             มีอารมณ์เดียว ด้วยอสุภภาวนา อนึ่ง เธอจงอบรมจิตให้หานิมิตมิได้
                             และบรรเทาซึ่งอนุสัย คือมานะ เพราะการละมานะเสียได้ แต่นั้นจัก
                             เป็นผู้สงบเที่ยวไป.

   ชันตาเถรีคาถา
   สุภาษิตแสดงผลการเจริญโพชฌงค์
                [๔๒๑]       โพชฌงค์ ๗ ประการนี้ อันเป็นหนทางแห่งการบรรลุนิพพาน เราเจริญ
                             แล้วทั้งหมด ตามที่พระพุทธเจ้าทรงแสดงไว้แล้ว พระผู้มีพระภาค
                             พระองค์นั้นเราเห็นแล้ว เพราะฉะนั้น อัตภาพร่างกายของเรานี้มีในที่สุด
                             ชาติสงสารสิ้นแล้ว บัดนี้ การเกิดอีกไม่มี.


ฐิตา:

               

  อัญญตราเถรีภิกขุนีคาถา
   สุภาษิตแสดงการมีความสุข
             [๔๒๒] เราพ้นแล้วพ้นแล้วด้วยดี เป็นผู้พ้นดีแล้วจากสาก จากสามี ผู้หา
                          ความละอายมิได้ ซึ่งเราไม่ชอบใจ จากการทำร่มของสามีที่เราไม่ชอบใจ
                          จากหม้อข้าว จากความขัดสน เราได้ตัดราคะ และโทสะขาดแล้ว เรา
                          เข้าไปอาศัยโคนไม้ เพ่งฌานอยู่โดยความสุขว่า สุขหนอ.

  อัฑฒกาสีเถรีคาถา
   สุภาษิตแสดงการปฏิบัติตามคำสอน
                [๔๒๓]      กาสีชนบทมีประมาณเท่าใด ส่วนของเราได้มีแล้วประมาณเท่านั้น
   
                             ชาวนิคมกำหนดราคา แคว้นกาสีไว้แล้ว ตั้งราคาเราไว้ครึ่งราคาแคว้นกาสี
                             ภายหลังเราเบื่อหน่ายในรูป เบื่อหน่ายจึงคลายกำหนัด ไม่พึงแล่นไปสู่
                             ชาติสงสารอีกบ่อยๆ วิชชา ๓ เราทำให้แจ้งแล้ว คำสั่งสอนของ
                             พระพุทธเจ้าเราก็ทำเสร็จแล้ว.

  จิตตาเถรีคาถา
   สุภาษิตแสดงถึงพลังจิต
                [๔๒๔]      เราเป็นผู้มีร่างกายผอม ทุพพลภาพหนักเพราะความไข้ ถือไม้เท้าไปใน
                             ที่ไหนๆ ก็จริง ถึงอย่างนั้น เรายังขึ้นภูเขาได้ วางผ้าสังฆาฏิ และคว่ำ
                             บาตร แล้วนั่งบนภูเขา ทำลายกองแห่งความมืด ข่มตนไว้.

   เมตติกาเถรีคาถา
   สุภาษิตแสดงถึงพลังจิต
                [๔๒๕]      เราเป็นผู้ถึงแล้วซึ่งทุกข์ มีกำลังน้อย ผ่านพ้นความเป็นสาวไปแล้ว
                             ถือไม้เท้าไปในที่ไหนๆ ก็จริง ถึงอย่างนั้น เรายังขึ้นภูเขาได้ วางผ้า
                             สังฆาฏิและคว่ำบาตร แล้วนั่งบนภูเขา ทีนั้นจิตของเราหลุดพ้นแล้ว
                             วิชชา ๓ เราได้บรรลุแล้ว คำสั่งสอนของพระพุทธเจ้าเราทำเสร็จแล้ว.

   มิตตาเถรีคาถา
   สุภาษิตประกาศไม่ปรารถนาเทพนิกาย
                [๔๒๖]       เราปรารถนาเทพนิกายชั้นจาตุมมหาราช จึงเข้าจำอุโบสถอันประกอบ
                             ด้วยองค์ ๘ ประการ ตลอดวัน ๑๔ ค่ำ ๑๕ ค่ำ ๘ ค่ำ แห่งปักษ์ และ
                             ตลอดปาฏิหาริยปักข์ วันนี้เรามีการบริโภคภัตตาหารครั้งเดียว มีศีรษะ
                             โล้น ห่มผ้าสังฆาฏิบวชแล้ว เรากำจัดความกระวนกระวาย ในหฤทัย
                             เสียได้ไม่ปรารถนาเทพนิกายอีก.

นำร่อง

[0] ดัชนีข้อความ

[#] หน้าถัดไป

ตอบ

Go to full version