ผู้เขียน หัวข้อ: แด่เธอ… คนที่ฉัน ให้ความสำคัญน้อยไป  (อ่าน 1148 ครั้ง)

0 สมาชิก และ 1 บุคคลทั่วไป กำลังดูหัวข้อนี้

ออฟไลน์ lek

  • ต้นไม้ใหญ่ยืนหยัดมั่นคงดั่งภูผา
  • ****
  • แสงธรรมนำใจแสงธรรมนำใจ
  • กระทู้: 1723
  • กิจกรรม:
    0%
  • Country: 00
  • พลังกัลยาณมิตร 686
  • Awards ผู้เข้าใจธรรมชาติสรรพสิ่งสรรพชีวิต ผู้ส่งเสริมพระพุทธศาสนาด้วยจิตตั้งมั่น ผู้ร้อยเรียงอักษรวาจาได้ไพเราะเสนาะธรรม เชิดชูผู้โพสกระทู้ธรรมะ
  • OS:
  • Windows XP Windows XP
  • Browser:
  • MS Internet Explorer 8.0 MS Internet Explorer 8.0
    • ดูรายละเอียด
    • Awards
ผมก็เป็นอีกคนที่เหมือนวัยรุ่นทั่วๆ ไป
         เรียน เที่ยว นอน กิน  . . . ดึกๆ ผมก็โทรคุยกับแฟนของผม
         ทั้งหมดเหล่านี้ มันก็เป็นกิจวัตรประจำวันของผม 

         และผมก็เชื่อว่าวัยรุ่นสมัยนี้เค้าก็ทำแบบนี้กัน (ความเข้าใจของผมนะ)
         "จ้า ตัวเอง วันนี้กินข้าวรื้อยาง"
         "กินกับอะไรบ้าง แล้วตอนกินตัวเองคิดถึงเค้ามั้ยเนี่ย"
         "รู้มั้ยตัวเอง ถ้าเค้าเป็นผีเนี่ย เค้าอยากเป็นกระสือที่รักจะได้เห็นใจไง"
         "ตัวเองวางก่อนดิ ก่อนดิ"
         นี่คือประโยคต่างๆ ที่ผมได้คิด
         และคัดสรรเตรียมพร้อมมาต่างๆ ก่อนโทรหาแฟน

         ในตอนดึกของทุกๆ วัน  . . .   
         ผมยังคงใช้เวลาส่วนใหญ่ในการคุยโทรศัพท์
         แต่ผมกลับรู้สึกว่า ระยะเวลาที่ผมใช้ไปนั้นไม่นานเลย
         แต่  . . . พอรู้สึกอีกที มันกลับผ่านไปหลายชั่วโมงแล้ว

         ผมก็ไม่ชอบนะ   . . . หากใครจะมาว่าผมไร้สาระ
         ก็ไม่เห็นเหรอคนส่วนใหญ่เค้าก็ทำกัน ^-^ 
         ใครไม่ทำก็เชยเป็นบ้าแล้ว  . . .   

         เอ้อ . . .เกือบลืมไปอีกอย่าง กิจวัตรอีกอย่างหนึ่งของผมก็คือ
         แม่ของผมมักชอบโทรหาผมทุกวัน

         "ตอนนี้ลูกอยู่หอรึยัง"
         "เย็นนี้กินข้าวอิ่มมั้ย"
         "วันนี้เรียนเป็นยังไงบ้าง"
         "อย่าไปเที่ยวที่ไหนไกลนะ"

         โธ่! คำถามเดิมๆ ผมก็ตอบไปแบบเดิมๆ
         แม่ผมก็ไม่เบื่อซักที ยังคงโทรหาผมเป็นประจำ
         โชคดี  . . . ที่ผมพยายามตัดบทคุย
         ผมกับแม่น่ะคุยกันไม่กี่นาทีก็วางแล้ว
         ก็มันไม่มีอะไรจะคุยจะให้ผมทำยังไง

         จนกระทั่งวันนั้น  . . .
         "ตัวเองตอบเค้าได้รึยังว่ารักเค้ามั้ย"
         "เร็วๆ สิ เค้ายังอุตส่าห์บอกรักตัวเองไปแล้วนะ"
         "แล้วยังจะใจร้าย ไม่บอกรักเค้าอีกเหรอ"
         ติ๊ดๆ ติ๊ดๆ เสียงจากโทรศัพท์บอกผมว่ามีสายซ้อน

         ผมมองไปที่หน้าจอมันขึ้นชื่อว่า "Home"
         "โธ่ แม่โทรมาทำไมตอนนี้เนี่ย กำลังเข้าด้ายเข้าเข็มเลย"
         ผมไม่สลับสาย  . . .  ผมยังคงคุยกับสุดที่รักของผมต่อไป
         เพราะผมรู้ว่า สิ่งที่แม่จะคุยกับผมก็คงเป็นประโยคเดิมๆ
         และนั่นเป็นการตัดสินใจ  . . . ที่ผิดพลาดที่สุดในชีวิตของผม

         หลังจากนั้นไม่นาน . . . 
         ทางญาติของผมโทรมาแจ้งผมว่า . . . 
         เมื่อคืนนี้บ้านของผมถูกขโมยเข้า และแม่ของผมขัดขืน
         และได้ต่อสู้กับโจร จึงถูกโจรใช้มีดแทงเข้าที่ท้อง
         แม่เสียชีวิต เพราะทนพิษบาดแผลไม่ไหว

         ญาติของผมเล่าอีกว่า . . . ตอนไปพบศพแม่นั้น
         ในมือของแม่กำโทรศัพท์ไว้แน่น
         และเบอร์โทรออกล่าสุดของเธอ ไม่ใช่โทรแจ้งตำรวจ
         หรือเรียกรถพยาบาล แต่แม่เลือกที่จะโทรหาผม

         สิ่งสุดท้ายในชีวิต ที่แม่ผมเลือกที่จะทำคือ . . .
         โทรศัพท์หาผมเพื่อฟังเสียงของผม 
         วินาทีนั้นน้ำตาของผมไหลอาบแก้ม
         ผมพูดอะไรไม่ออก มือและตัวของผมสั่น 

         วันนั้น . . . ผมเลือกที่จะคุยกับแฟนผม ดีกว่าที่จะคุยกับแม่ของผม 
         ผู้หญิงคนเดียวในโลก ที่คุยกับผมเป็นคนแรกในชีวิต
         ผู้หญิงคนเดียวที่ผมสามารถที่จะคุยกับเธอได้ทุกเวลา
         โดยที่ผมไม่ต้องเตรียมบทพูดใดๆ ไม่ต้องกังวลว่าเธอจะประทับใจหรือไม่ 
         ไม่ต้องมีมุข ไม่ต้องมีคำหวานใดๆ

         คนเดียวในโลก ที่โทรมาหาผมเพียงแค่ฟังผมพูดประโยคเดิมๆ 
         คนเดียวในโลกที่ไม่ว่า โทรศัพท์เธอจะโปรโมชั่นแพงแค่ไหนก็ยังโทรหาผม
         และคนเดียวในโลก ที่เลือกคุยกับผมในวินาทีสุดท้ายในชีวิต

         ในบางครั้งประโยคที่ว่า "ไม่มีคำว่าสาย หากเราคิดที่จะแก้ตัว"
         มันก็ไม่เป็นความจริง "เพราะบางปรากฏการณ์ในโลก เกิดขึ้นได้แค่ครั้งเดียว"
         อาจเป็นเพราะเวรกรรมของผม
         หลังจากนั้นไม่นาน แฟนผมที่ผมใช้เวลาคุยกับเธอวันหลายๆ ชั่วโมงก็ทิ้งผมไป

         วันนี้ผมเริ่มเข้าใจชีวิตมากขึ้น
         หลายๆ อย่างที่คนส่วนใหญ่ทำ มิได้หมายถึงสิ่งที่ถูกต้องเสมอไป
         เพราะตัวเราเท่านั้นที่เป็นผู้ต้องรับผลการกระทำของเ ราเอง
         "เราจะรู้ว่าสิ่งใดสำคัญ ก็ต่อเมื่อเราต้องเสียมันไป"
         ทุกวันนี้ผมนั่งมองโทรศัพท์
         รอที่จะตอบคำถามเดิมๆ ให้ผู้หญิงคนหนึ่งฟัง
         แต่ . . . ผู้หญิงคนนั้นคงไม่มีอีกแล้ว 

         "ในเมื่อเรามีความรัก อันเต็มเปี่ยมจากครอบครัว 
         แล้วทำไมต้องไปขอเศษเสี้ยวจากใคร"

 



ออฟไลน์ แก้วจ๋าหน้าร้อน

  • สิ่งใดคือธรรมะ สิ่งนั้นย่อมดีแล้วสูงสุด
  • ทีมงานกวาดลานดิน
  • ต้นสักทองเรืองรองฤทธิ์
  • *
  • กระทู้: 6499
  • กิจกรรม:
    0%
  • Country: th
  • พลังกัลยาณมิตร 1738
  • ธรรมะอวยพรความดีคุ้มครอง
    • kaewjanaron
    • facehot
  • Awards ผู้ที่หัวใจเขียนไว้ซึ่งธรรมะอันเป็นอกาลิโก
  • OS:
  • Windows 7/Server 2008 R2 Windows 7/Server 2008 R2
  • Browser:
  • Firefox 3.6.13 Firefox 3.6.13
    • ดูรายละเอียด
    • ใต้ร่มธรรม
    • Awards
Re: แด่เธอ… คนที่ฉัน ให้ความสำคัญน้อยไป
« ตอบกลับ #1 เมื่อ: ธันวาคม 20, 2010, 10:20:39 PM »
 :45: ขอบคุณครับพี่เล็ก
การโพสภาพโดยใช้เว็บฝากไฟล์ภาพ imageshack.us/ (เว็บกบ)
การปรับแต่งห้องสมาชิกไร้ขีดจำกัด Ultimate Profile + ห้องเพลงส่วนตัว
การตั้งกระทู้และการโพสกระทู้ในเว็บใต้ร่มธรรมครับ
การแก้ไข้ข้อมูล ชื่อ ระหัส ส่วนตัวของสมาชิกใต้ร่มธรรมครับ
การใส่รูปประจำตัวเรา Avatar รวมทั้งลายเซ็นต์ ในกระทู้หรือโพสของเราครับ
เพิ่มไอคอน ทวิสเตอร์ เฟชบุ๊ค ยูทูบ ในโปรโปรไฟล์ของเรา
การสร้างอัลบั้มภาพส่วนตัวในห้องสมาชิก Profile Pictures
การเพิ่มเพื่อน กัลยาณมิตรใต้ร่มธรรม ในห้องสมาชิกส่วนตัว
การดูกระทู้ทั้งหมดที่เรายังไม่ได้อ่านครับ
โค้ดสี bb color code ไว้สำหรับโพสกระทู้ครับ
*วิธีเคลียร์แคชในทุกเว็บเบราว์เซอร์ครับ เมื่อคอมอืด*

ห้องประชุมของทีมงาน
~ธรรมะอวยพรความดีคุ้มครองครับ~

ออฟไลน์ สายลมที่หวังดี

  • ทีมงานกัลยาณมิตร
  • ต้นไม้ใหญ่ยืนหยัดมั่นคงดั่งภูผา
  • *
  • แสงธรรมนำใจแสงธรรมนำใจ
  • กระทู้: 840
  • กิจกรรม:
    0%
  • Country: th
  • พลังกัลยาณมิตร 319
  • Awards ผู้เข้าใจธรรมชาติสรรพสิ่งสรรพชีวิต ผู้มีหัวใจอ่อนละไมดั่งเสียงดนตรีธรรม ผู้ที่หัวใจเขียนไว้ซึ่งธรรมะอันเป็นอกาลิโก ผู้ร้อยเรียงอักษรวาจาได้ไพเราะเสนาะธรรม ผู้ส่งเสริมพระพุทธศาสนาด้วยจิตตั้งมั่น เชิดชูผู้โพสกระทู้ธรรมะ
  • OS:
  • Windows XP Windows XP
  • Browser:
  • Chrome 5.0.375.99 Chrome 5.0.375.99
    • ดูรายละเอียด
    • Awards
Re: แด่เธอ… คนที่ฉัน ให้ความสำคัญน้อยไป
« ตอบกลับ #2 เมื่อ: ธันวาคม 22, 2010, 11:53:49 PM »
พ่อแม่ก็แก่เฒ่า   จําจากเจ้าไม่อยู่นาน
จะพบจะพ้องพาน   เพียงเสี้ยววารของคืนวัน
    
ใจจริงไม่อยากจาก   เพราะยังอยากเห็นลูกหลาน
แค่ชีพมิทนทาน   ย่อมร้าวรานสลายไป
    
ขอเถิดถ้าสงสาร   อย่ากล่าวขานให้ช้ำใจ
คนแก่ชะแรวัย   คิดเผลอไผลเป็นแน่นอน
    
ไม่รักก็ไม่ว่า   เพียงเมตาช่วยอาทร
ให้กินและให้นอน   คลายทุกข์ผ่อนพอสุขใจ
    
เมื่อยามเจ้าโกรธขึ้ง   ให้นึกถึงเมื่อเยาว์วัย
ร้องไห้ยามป่วยไข้   ได้ใครเล่าเฝ้าปลอบโยน
    
เฝ้าเลี้ยงจนโตใหญ่   แม้เหนื่อยกายก็ยอมทน
หวังเพียงจะได้ยล   เติบโตจนสง่างาม
    
ขอโทษถ้าทําผิด   ขอให้คิดทุกทุกยาม
ใจแท้มีแต่ความ   หวังติดตามช่วยอวยชัย
    
ต้นไม้ที่ใกล้ฝั่ง   มีหรือหวังอยู่นานได้
วันหนึ่งคงล้มไป   ทิ้งฝั่งไว้ให้วังเวง
    
    
อ.สุนทรเกตุ

 :11:

 

+- ธาราธรรม สายธารแห่งธรรมะ (เว็บไซต์ส่งเสริมธรรมะส่งเสริมความดี)

พลังจิต | สุขใจ | ธรรมะวัดเกาะวาลุกาลาม | อกาลิโกโฮม | ลานธรรมเสวนา | Dhamma Media Channel |ศูนย์พิทักษ์พระพุทธศาสนาแห่งประเทศไทย | หลวงตามหาบัว | ธรรมจักร | mindcyber | แปดหมื่นสี่พัน.org | กัลยาณมิตร | มหาจุฬาลงกรณราชวิทยาลัย | มหาวิทยาลัยมหามกุฏราชวิทยาลัย | ประตูสู่ธรรม | บ้านธัมมะ | เว็บพระรัตนตรัย | คนดี | วัดป่ากรรมฐาน | คนเมืองบัว | พุทธาวุธ | หลวงพ่อ | พุทธภูมิ |ธรรมดี | ศาสนาที่พันทิพย์ | พระไทยเน็ต | ซีดีธรรมะ | วัดโพธิ์ | ธรรมสวนะ | ปฏิจจสมุปบาท | กุศล | หลวงปู่มั่น | dhamma.net | ดังตฤณ | dhamma4ever.com | ลานธรรมบัณฑิต | ฟังธรรม.com | ธรรมะไทย | บัวพ้นน้ำ |

Powered by Tairomdham