Forum > ดูหนัง ดูเรา ดูโลก ( Movie and Wisdom )

Yomigaeri (Resurrection) – ปาฏิหาริย์ไม่อาจเปลี่ยนความจริง

(1/1)

sasita:


ความรักอาจสร้างปาฏิหาริย์อันยิ่งใหญ่
แต่ปาฏิหาริย์...ไม่ว่ายิ่งใหญ่เพียงใด
ก็ไม่อาจเปลี่ยนแปลงความจริง
โดยเฉพาะ...

“ความจริง” ที่มีประจำโลก

---000---

โลกมีความจริงที่ไม่อาจเปลี่ยนแปลงหลายอย่าง และ “ความตาย” ก็เป็นความจริงข้อหนึ่งที่ไม่มีใครสามารถหลีกเลี่ยง บิดเบือน...แต่น่าแปลกที่คนเรามักคิดว่าความตายเป็นเรื่องไกลตัว เป็นเรื่องที่น่าหวาดกลัว หากเผลอไปใส่ใจ คิดถึง

ยิ่งไปกว่านั้น ก็ยังมีหลายคนคิดฝืน ฉุดรั้งความตาย หวังให้ความตายไม่สามารถยื่นมือมาถึง หรือกระทั่งหวังให้บางคนฟื้นคืน กลับมาจากความตาย...โดยเฉพาะบุคคลที่พวกเขารักอย่างสุดหัวใจ

พวกเขาหวังว่า “ความรัก” และ “ความคิดถึง” จะเป็นสายใย นำพาคนที่พวกเขารัก ให้กลับมาจากความตายได้ พวกเขาหวังให้มีปาฏิหาริย์ใดก็ได้ สามารถนำคนเหล่านี้กลับมาจากมรณะ...บางที ปาฏิหาริย์ที่พวกเขาฝันถึง อาจมีอยู่จริง...ในภาพยนตร์!

---000---

ในเมืองโอโซะบนเกาะคิวชูมีปาฏิหาริย์บางอย่างเกิดขึ้น ผู้คนมากมายฟื้นคืนจากความตาย เป็นปาฏิหาริย์ที่ เฮตะต้องเข้ามาสอบสวนหาสาเหตุ ที่เมืองนี้เขาได้พบอาโออิ เพื่อนสาวที่ตนเองแอบรักมานาน แต่เธอมีชูซูเกะ เพื่อนรักที่เสียชีวิตของเขาอยู่ในหัวใจเสียแล้ว

เฮตะกับอาโออิร่วมสืบหาความลับของปาฏิหาริย์การฟื้นคืนชีวิตครั้งนี้ จนได้พบความจริงว่า ที่กลางป่ามีหลุมอุกกาบาตขนาดใหญ่ ได้ปล่อยพลังงานเร้นลับบางอย่างออกมา ทำให้ผู้เสียชีวิตที่ยังมีเศษชิ้นส่วนของร่างกายอยู่ภายในเมือง และมีคนที่รักและคิดถึงพวกเขาอยู่ สามารถกลับมามีชีวิตได้อีกครั้ง

ความรักและความคิดถึงคือกุญแจไขปริศนาครั้งนี้

อาโออิหวังอยากให้ชูซูเกะกลับมาจากความตาย แต่ร่างเขาถูกเผา เถ้ากระดูกโปรยลงทะเล ไม่เหลือชิ้นส่วนใด นอกจากความทรงจำในหัวใจเธอ

เฮตะรู้ว่าชูซูเกะเคยบริจาคกระจกตาไว้อยู่อีกเมืองหนึ่ง แต่ไม่กล้าบอกอาโออิ จนกระทั่งเขาได้รู้ว่าอาโออิก็เสียชีวิตแล้วเช่นกัน...ที่สามารถกลับมามีชีวิตได้ ก็เพราะความรัก ความคิดถึงของเขา ทำให้เฮตะรีบไปหากระจกตาของชูซูเกะ เพื่อให้คนทั้งคู่ได้พบกัน ก่อนเวลาแห่งการฟื้นคืนจะหมดลง

---000---
หลายคนคงยินดีที่คนที่ตนรักสามารถกลับมาจากความตาย ไม่ว่าคนนั้นจะเป็นลูกชายที่เสียชีวิตตั้งแต่ยังเด็ก ภรรยาผู้จากไปในวัยชรา สามีหนุ่มที่ถูกทำร้ายจนตาย พี่ชายที่จากไปตั้งแต่ตอนวัยรุ่น หรือกระทั่งเพื่อนร่วมชั้นเรียนที่ด่วนเสียชีวิตโดยที่ยังไม่ทันมีเวลาได้บอกความในใจ

ความรัก” ที่สามารถใช้เรียกบุคคลอันเป็นที่รักให้กลับคืนมาจากความตาย (ในภาพยนตร์เรื่องนี้) เป็นตัวแทนของสายใยความผูกพันที่โยงใยผูกมัดหัวใจผู้คน จนสร้างปาฏิหาริย์ขึ้นมาได้

ปาฏิหาริย์แห่งรัก เปิดโอกาสให้หลายคนได้กลับไปแก้ไข กลับไปเรียนรู้ถึงข้อผิดพลาดต่าง ๆ ของตนเอง...บางคนไม่อาจรู้จักคุณค่าของคนใกล้ตัว จนกระทั่งสูญเสียเขาไป บางคนหมดความเข้มแข็ง เมื่อต้องสูญเสียคนที่คอยให้กำลังใจ บางคนยังไม่ทันที่จะใช้ความกล้าบอกรัก ก็สูญเสียเขาไปแล้ว...

เมื่อมีโอกาสอีกครั้ง พวกเขาจึงใช้มันเพื่อกระทำสิ่งที่ควรทำอย่างเต็มที่ เพราะโอกาสนี้คงอยู่ได้ไม่นานนัก... เหล่าผู้คนที่ฟื้นคืน มีเวลาแค่สามสัปดาห์ ก่อนจะกลับไปสู่ความตายเช่นเดิม...

ด้วยความตายก็คือความตาย ใครก็ไม่อาจเปลี่ยนแปลงได้ หน้าที่ของผู้ที่ต้องเผชิญหน้ากับความตายมีแค่...ยอมรับความจริง

โอกาสฟื้นคืนเช่นนี้...คงมีแต่ในภาพยนตร์

เมื่อยังมีชีวิตและยังมีโอกาส จึงไม่ควรชะล่าใจ ละเลยในสิ่งที่ควรกระทำ ให้ผ่านเลยไปเสีย...

---000---
ชาวพุทธเรา...จะมีสักกี่คนประจักษ์แก่ใจ...การได้เกิดเป็นมนุษย์นั้นมีคุณค่าเพียงใด ยากเย็นแค่ไหน...การได้พบพระพุทธศาสนามีคุณค่าเพียงใด ยากเย็นแค่ไหน...และยิ่งได้มีความศรัทธาต่อการดำเนินรอยตามเส้นทางพ้นทุกข์ ได้พบครูบาอาจารย์ที่ถูกตรง ยิ่งเป็นโอกาสทองที่แทบจะหาไม่ได้อีกแล้วในวัฏสงสาร

เมื่อมีโอกาสที่งดงาม และหาได้ยากยิ่งเช่นนี้แล้ว หากปล่อยให้ผ่านไป โดยไม่ยอมเอาตัวเข้าไปเรียนรู้ เพื่อให้เกิดประโยชน์สูงสุดเท่าที่จะทำได้แล้ว ไยไม่น่าเสียดายอย่างยิ่ง

ชั่วชีวิตมนุษย์ไม่ยาวนัก แต่ก็เพียงพอที่จะใช้มันเพื่อสร้างประโยชน์สูงสุดให้กับตนเอง

หากมัวแต่ปล่อยตัว ปล่อยใจตามกระแสโลก กระแสกิเลส โดยไม่ฉุกคิดถึงโอกาสทองที่กองอยู่ตรงหน้า ก็อาจทำให้ต้องหวนมานึกเสียใจ เสียดายวันเวลาทีหลัง เมื่อวันตายมาถึง...

เพราะการเกิดเป็นมนุษย์ ไม่ใช่เรื่องง่าย ๆ อย่างที่ใคร ๆ คาดคิด และไม่มีปาฏิหาริย์ใด เอาชนะความตายได้...

---000---
ความรักอาจสร้างปาฏิหาริย์อันยิ่งใหญ่
แต่ปาฏิหาริย์แห่งรัก...ก็ไม่อาจเปลี่ยนแปลงความจริง
ความจริงที่บอกว่า...
โลกนี้ไม่เที่ยง เป็นทุกข์ ไม่ใช่ตัวตนที่จะบังคับควบคุมได้อย่างใจ
“ความตาย” คือการแสดงให้เห็นถึงความไม่เที่ยงทนของทุกสิ่งในโลก

---000---
ความรักอาจสร้างปาฏิหาริย์
แต่ก็เพราะ “ความรัก” นี้มิใช่หรือ
ที่สร้าง “ทุกข์” มหันต์
ยามถูกพราก “ของรัก”




บทความโดย ---ชลนิล---
ที่มา http://dungtrin.com/mag/?36.movie

แก้วจ๋าหน้าร้อน:
 :13: เรื่องนี้ไม่เคยดูครับ ^^ ถ้าเรื่องเศร้ามากๆในโซนเกาหลีญี่ปุ่นนี่ เศร้าของจริงครับไม่กล้าดู
กลัวด่าผู้กำกับ 555+(ประมาณว่าตอนจบไม่นางเอกก็พระเอกเสียชีวิต)


 :45: ขอบคุณครับพี่แป้ง

นำร่อง

[0] ดัชนีข้อความ

ตอบ

Go to full version