ผู้เขียน หัวข้อ: มงคลภาษิต  (อ่าน 129 ครั้ง)

0 สมาชิก และ 1 บุคคลทั่วไป กำลังดูหัวข้อนี้

ออฟไลน์ होशདངພວན2017

  • ต้นไม้ใหญ่ยืนหยัดมั่นคงดั่งภูผา
  • ****
  • กระทู้: 607
  • กิจกรรม:
    0.4%
  • Country: 00
  • พลังกัลยาณมิตร 283
  • Awards ผู้ที่หัวใจเขียนไว้ซึ่งธรรมะอันเป็นอกาลิโก
  • OS:
  • Windows NT 6.2 Windows NT 6.2
  • Browser:
  • Firefox 60.0 Firefox 60.0
    • ดูรายละเอียด
    • Awards
มงคลภาษิต
« เมื่อ: มิถุนายน 14, 2018, 11:51:29 AM »







ในอดีตกาลเมื่อพระเจ้าพรหมทัตเสวยราชสมบัติอยู่ในกรุงพาราณสีบุรุษผู้หนึ่งชื่อกุททาลบัณฑิตบวชเป็นนักบวชภายนอกอยู่ในป่าหิมวันต์ ๘ เดือนเมื่อภูมิภาคชุ่มชื้นในสมัยที่ฝนตกชุกคิดว่าในเรือนของเรายังมีข้าวฟ่างและลูกเดือยประมาณครึ่งทะนาน และจอบเหี้ยน(อีกอันหนึ่ง)พืชคือข้าวฟ่างและลูกเดือย

อย่าเสียไปจึงสึกเอาจอบเหี้ยนปรับพื้นที่แห่งหนึ่ง หว่านพืชนั้น ทำรั้วไว้ในเวลาที่เมล็ดพืชแก่ก็เหี่ยวเก็บพืชไว้ประมาณทะนานหนึ่งเคี้ยวกินพืชที่เหลือท่านคิดว่าบัดนี้ประโยชน์อะไรด้วยเรือนของเราเราจักบวชอีก ๘ เดือนจึงออกบวชแล้วท่านอาศัยข้าวฟ่างและลูกเดือยเพียงหนึ่งทะนานและจอบเหี้ยน เป็นคฤหัสถ์ ๗ ครั้งบวช ๗ ครั้งโดยทำนองนี้แลแต่ในครั้งที่ ๗ คิดว่า เราอาศัยจอบเหี้ยนอันนี้เป็นคฤหัสถ์แล้วบวชถึง ๗ ครั้งเราจักทิ้งมันในที่ไหน ๆ สักแห่งหนึ่งท่านไปยังฝั่งแม่น้ำคงคา คิดว่าเราเมื่อเห็นที่ตกคงต้องลงงมเอาเราจักทิ้งมันโดยอาการที่เราจะไม่เห็นที่ซึ่งมันตกจึงเอาผ้าเก่าห่อพืชประมาณทะนานหนึ่งแล้วผูกผ้าเก่าที่แผ่นจอบ จับจอบที่ปลายด้ามยืนที่

ฝั่งแห่งแม่น้ำหลับตาแกว่งเวียนเหนือศีรษะ ๓ ครั้งขว้างไปในแม่น้ำคงคาหันไปดูไม่เห็นที่ตกได้เปล่งเสียงว่าเราชนะแล้วเราชนะแล้วชิตํ เม ชิตํ เมดังนี้ ๒ ครั้งในขณะนั้นพระเจ้ากรุงพาราณสีทรงปราบปัจจันตชนบทให้สงบราบคาบแล้วเสด็จมาโปรดให้ตั้งค่ายพักใกล้ฝั่งแม่น้ำเสด็จลงสู่แม่น้ำเพื่อทรงประสงค์จะสรงสนานได้ทรงสดับเสียงนั้นก็ธรรมดาว่าเสียงที่ว่า เราชนะแล้ว เราชนะแล้วย่อมไม่พอพระหฤทัยของพระราชาทั้งหลายพระองค์จึงเสด็จไปยังสำนักของกุททาลบัณฑิตนั้นตรัสถามว่าเราทำการย่ำยีอมิตรมาเดี๋ยวนี้ก็ด้วยคิดว่าเราชนะ

ส่วนเธอร้องว่าเราชนะแล้ว เราชนะแล้วนี้ชื่อเป็นอย่างไร ? กุททาลบัณฑิต จึงทูลว่าพระองค์ทรงชนะพวกโจรภายนอกความชนะที่พระองค์ทรงชนะแล้วย่อมกลับเป็นไม่ชนะอีกได้แท้ส่วนโจรคือความโลภซึ่งมีในภายในอันข้าพระองค์ชนะแล้วโจรคือความโลภนั้นจักไม่กลับชนะข้าพระองค์อีกชนะโจรคือความโลภนั้นอย่างเดียวเป็นดีดังนี้แล้วจึงกล่าวคาถานี้ว่าความชนะใด กลับแพ้ได้ ความชนะนั้น มิใช่ความชนะที่ดี(ส่วน)ความชนะใด ไม่กลับแพ้ความชนะนั้นแล เป็นความชนะที่ดี
« แก้ไขครั้งสุดท้าย: กันยายน 20, 2019, 07:54:29 PM โดย होशདངພວན2017 »


ตั้งมั่น แน่วแน่ แก้ไขทุกสิ่ง

 

+- ธาราธรรม สายธารแห่งธรรมะ (เว็บไซต์ส่งเสริมธรรมะส่งเสริมความดี)

พลังจิต | สุขใจ | ธรรมะวัดเกาะวาลุกาลาม | อกาลิโกโฮม | ลานธรรมเสวนา | Dhamma Media Channel |ศูนย์พิทักษ์พระพุทธศาสนาแห่งประเทศไทย | หลวงตามหาบัว | ธรรมจักร | mindcyber | แปดหมื่นสี่พัน.org | กัลยาณมิตร | มหาจุฬาลงกรณราชวิทยาลัย | มหาวิทยาลัยมหามกุฏราชวิทยาลัย | ประตูสู่ธรรม | บ้านธัมมะ | เว็บพระรัตนตรัย | คนดี | วัดป่ากรรมฐาน | คนเมืองบัว | พุทธาวุธ | หลวงพ่อ | พุทธภูมิ |ธรรมดี | ศาสนาที่พันทิพย์ | พระไทยเน็ต | ซีดีธรรมะ | วัดโพธิ์ | ธรรมสวนะ | ปฏิจจสมุปบาท | กุศล | หลวงปู่มั่น | dhamma.net | ดังตฤณ | dhamma4ever.com | ลานธรรมบัณฑิต | ฟังธรรม.com | ธรรมะไทย | บัวพ้นน้ำ |

Powered by Tairomdham