ผู้เขียน หัวข้อ: Untitled  (อ่าน 157 ครั้ง)

0 สมาชิก และ 1 บุคคลทั่วไป กำลังดูหัวข้อนี้

ออฟไลน์ 時々होशདང一རພຊຍ๛

  • ต้นไม้ใหญ่ยืนหยัดมั่นคงดั่งภูผา
  • ****
  • กระทู้: 1003
  • กิจกรรม:
    11.2%
  • Country: 00
  • พลังกัลยาณมิตร 1104
  • แสงทองส่องฟ้าคือชีวิต
  • Awards ผู้ที่หัวใจเขียนไว้ซึ่งธรรมะอันเป็นอกาลิโก
  • OS:
  • Windows 7/Server 2008 R2 Windows 7/Server 2008 R2
  • Browser:
  • Chrome 63.0.3239.84 Chrome 63.0.3239.84
    • ดูรายละเอียด
    • Awards
Untitled
« เมื่อ: ธันวาคม 15, 2017, 01:34:30 PM »


ไม่น่าเชื่อว่าวันนี้ 15 ธันวาคม 2017 จะได้กลับบ้านเร็วอีกวันนี้ที่โรงพยาบาลคนน้อยหรือว่าโรงพยาบาลปรับปรุงการให้บริการใหม่โดยปกติแล้วต้องใช้เวลา 1 วันเต็ม ๆ แต่ว่าวันนี้ที่โรงพยาบาลคนน้อยหรือว่าเราอุปทานไปเองห้องเจาะเลือดก็คนรอน้อยแต่ว่าวันนี้วันศุกร์วันนี้ทำใจไว้แล้วอย่างน้อย ๆ ก็บ่าย ๆ กว่าจะได้กลับบ้านวันนี้ห้องจ่ายยาคนก็รอน้อยดีจังเวลาผ่านไปเร็วมากเมื่อวันเสาร์ก่อน 9 ธันวามคม 2017 ยังไปเดินออกกำลังกายอยู่เลย

19.30 น.แล้วเร็วจังเลยเมื่อเช้าไปหาหมอที่โรงพยาบาลกลับมา 10.30 น มานั่งแก้....ยังไม่เสร็จเลย

ไม่มีใครรู้ว่าฉันเกิดมาจากที่ไหน ? ลูกใครหลานใคร ? บัดนี้ฉันก็ยังไม่มีใครรู้ว่า ?ฉันคือใคร ? มีลูกหลานหรือไม่ ? แต่ฉันรู้ว่าฉัน เกิดมากับสิ่งแลกเปลี่ยน หิว ต้องกิน ง่วงต้องนอน หายง่วงต้องตื่นป่วยต้องกินยา บางที่ป่วยก็แลกกับหายได้โดยไม่ต้องรักษาฉันอยู่คู่โลกมาช้านาน แต่ไม่ใช่ความต้องการของโลกไม่ใช่ความต้องการของตัวเองและไม่ใช่สังคมต้องการเพียงแต่ว่าเขาให้กิดมา ฉันจึงต้องมีหน้าที่มีชีวิตอยู่ต่อไปโดยไม่ต้องทำลายชีวิตลง เพราะไม่นานคงต้องดับสูญ เมื่อมีชีวิตก็ต้องมีงาน เพื่อแลกเปลี่ยนเป็นอาหาร เครื่องนุ่งห่ม ยารักษาโรค ส่วนที่อยู่อาศัย ประเทศของฉันมีที่กว้างขวางแต่ฉันก็ไม่เป็นเจ้าของก็ได้มีดินที่ฉันนั่ง ลุก เดิน ยืน และนอนได้เพี่ยงบางคืนก็

หาชายคาได้ที่ไหน ก็ขอแอบอิงพอพ้นน้ำค้างงานของฉันคือให้ความสะอาดของสิ่งที่อยู่ตรงหน้าต่อมา ก็กลับหัว - กลับหางให้เพื่อสะดวกในการพาให้เคลื่อนที่ไปข้างหน้า ถูกตำหนิบ่อยครั้งว่า ย้ายที่ของฉันทำไม ? ฉันหายาก ยอมรับผิดด้วยความเงียบเพราะย้ายจากหัวไปหางเท่านั้น เมื่อก่อนเจ้าของจะจากไป ฉันยกมือไหว้เขาให้สตางค์บางคนไม่ให้ ฉันก็ไหว้ บางคนที่ไม่ให้บอกว่าฉันไม่มี แต่เขาบอกว่าน่าสงสาร ฉันอมยิ้มและบอกว่าแค่คำนี้คุณให้ฉันมาเยอะแล้ว เพราะสงสารก็คงไม่ต้องการให้ฉันมีทุกข์......


เรียบเรียงโดย....พิกุล พุทธศักราช 2525

https://sunset-3155.blogspot.com/

<a href="http://youtu.be/523k5kr7Jgw" target="_blank" class="aeva_link bbc_link new_win">http://youtu.be/523k5kr7Jgw</a>
« แก้ไขครั้งสุดท้าย: ธันวาคม 15, 2017, 11:23:34 PM โดย 時々कभीकभी一རພຊຍ๛ »


ชิเน กทริยํ ทาเนน

~กัลยาณมิตรผู้ร่วมอนุโมทนาหรือขอบคุณ~


 

+- ธาราธรรม สายธารแห่งธรรมะ (เว็บไซต์ส่งเสริมธรรมะส่งเสริมความดี)

พลังจิต | สุขใจ | ธรรมะวัดเกาะวาลุกาลาม | อกาลิโกโฮม | ลานธรรมเสวนา | Dhamma Media Channel |ศูนย์พิทักษ์พระพุทธศาสนาแห่งประเทศไทย | หลวงตามหาบัว | ธรรมจักร | mindcyber | แปดหมื่นสี่พัน.org | กัลยาณมิตร | มหาจุฬาลงกรณราชวิทยาลัย | มหาวิทยาลัยมหามกุฏราชวิทยาลัย | ประตูสู่ธรรม | บ้านธัมมะ | เว็บพระรัตนตรัย | คนดี | วัดป่ากรรมฐาน | คนเมืองบัว | พุทธาวุธ | หลวงพ่อ | พุทธภูมิ |ธรรมดี | ศาสนาที่พันทิพย์ | พระไทยเน็ต | ซีดีธรรมะ | วัดโพธิ์ | ธรรมสวนะ | ปฏิจจสมุปบาท | กุศล | หลวงปู่มั่น | dhamma.net | ดังตฤณ | dhamma4ever.com | ลานธรรมบัณฑิต | ฟังธรรม.com | ธรรมะไทย | บัวพ้นน้ำ |

Powered by Tairomdham